Salmoneloza tek zogjtë: shkaqet, simptomat dhe trajtimi

Salmoneloza është një infeksion bakterial që prek si zogjtë ashtu edhe gjitarët. Mund të jetë problem për harabela e shtëpisë, por veçanërisht për ato specie që rriten për konsum njerëzor.

Termi Salmonella sigurisht që ju tingëllon i njohur, veçanërisht nëse keni vuajtur nga një infeksion gastrointestinal i shkaktuar nga ngrënia e vezëve ose produkteve të tjera shtazore gjatë jetës tuaj. Edhe pse salmoneloza është një gjendje e njohur tek njerëzit, nga ajo gjithashtu mund të vuajnë zogjtë dhe shumë gjitarë të tjerë.

Tek zogjtë janë relativisht të zakonshme infeksionet bakteriale, veçanërisht ato që mbahen në objekte prodhimi intensive të mbushura së bashku në hapësira të vogla. Vazhdoni të lexoni, sepse në rreshtat e mëposhtëm do të shpjegojmë se në ku konsiston kjo gjendje, si manifestohet në mënyrë simptomatike dhe si trajtohet. Mos e humbisni!

Çfarë është salmoneloza e shpendëve?

Termi salmonelozë i referohet çdo infeksioni bakterial të shkaktuar nga paraziti Salmonella spp.*, pavarësisht nga speciet e prekura dhe ashpërsia e pamjes klinike. Në zogj, mikroorganizmat përgjegjës përgjithësisht mendohet të jenë Salmonella gallinarum dhe Salmonella pullorum.

Të gjitha llojet e shpendëve janë të ndjeshëm ndaj infektimit me Salmonella. Në çdo rast, burime profesionale tregojnë se gjendja shfaqet më shpesh në dimër, veçanërisht në speciet e përbashkëta që ushqehen me fara ( Passeriformes ). Cenueshmëria e secilit ekzemplar do të varet nga shëndeti i tij i përgjithshëm, sistemi imunitar dhe fuqia e serotipit përgjegjës.

Salmoneloza është një sëmundje zoonotike , që do të thotë se mund të transmetohet lehtësisht nga zogjtë te njerëzit. Në shumicën e rasteve, ngjitja ndodh përmes nrgënies së mishit, vezëve ose ujit të kontaminuar, por gjithashtu një rrugë e rëndësishme e hyrjes së këtyre patogjenëve në trup është kontakti i drejtpërdrejtë me zogjtë e sëmurë ose të ngordhur.

*Gjinia Salmonella përfshin më shumë se 2500 serovarë dhe 6 nënspecie. Ato që prekin më shumë zogjtë janë 1 dhe 3.

Shkaqet

Salmoneloza tek zogjtë shkaktohet nga disa baktere të gjinisë Salmonella. Të kuptosh etiologjinë e tij është e thjeshtë, por gjëja më e rëndësishme është të sqarohen rrugët e transmetimit. Ne i kemi mbledhur në listën e mëposhtme:

• Infektimi nga gjitarët e vegjël: brejtësit, për shembull, mund të sëmuren dhe të përhapin bakteret përmes fecesit të tyre. Nëse një mi i sëmurë defekon në burimin e ujit të një zogu, ai mund të përfundojë duke infektuar një popullatë të tërë.
• Transmetimi vertikal: Një femër e infektuar mund të transmetojë patogjenin tek vezët e saj përpara se ato të çelin. Të vegjlit do të lindin të sëmurë dhe për këtë arsye kanë potencial infektiv.
• Grumbullimi i plehrave: Siç tregohet nga burime profesionale , mizat e transmetojnë këtë sëmundje. Grumbullimi i mbeturinave tërheq këto dhe jovertebrorë të tjerë që mbartin baktere, të cilat do të lehtësojnë shumë një infeksion te shpendët shtëpiak.
• Zogjtë e grumbulluar në hapësira të vogla: Bakteret mund të thithen nëpërmjet frymëmarrjes së mikrogrimcave dhe të mbijetojnë jashtë strehuesit të tyre për një kohë të kufizuar. Sa më shumë zogj në një hapësirë të mbyllur, aq më shumë ka gjasa të përhapet sëmundja.
• Stresi: Stresi dobëson sistemin imunitar të shpendëve, gjë që e bën më të lehtë shfaqjen e infeksioneve.

Shkaku i salmonelozës tek zogjtë lidhet pothuajse në të gjitha rastet me kujdesin e dobët të kafshëve. Faktorë të qartë që predispozojnë për përhapjen e kësaj gjendje janë grumbullimi, kequshqyerja, papastërtitë në struktura ose ekspozimi i ekzemplarëve ndaj stresit ekstrem .

Simptomat

Infeksioni zakonisht ndodh në faring dhe stomak, por ka edhe raste kur bakteret kolonizojnë mëlçinë dhe shpretkën. Për këtë arsye, shenjat klinike janë përgjithësisht atipike dhe të përbashkëta me gjendje të tjera. Simptomat më të rëndësishme të salmonelozës tek zogjtë janë këto:

• Diarre me ngjyrë të verdhë-jeshile që njollosin pendët në rajonin kloakal.
• Apati e përgjithëshme.
• Mungesa e oreksit dhe humbje peshe.
• Etja e tepruar dhe e vazhdueshme që vjen nga dehidratimi i shkaktuar nga diarreja.
• Pupla e zhveshur .

Për më tepër, ky infeksion konsiderohet shumë serioz. Shkalla e vdekshmërisë në shpendët e rritur që nuk trajtohen është rreth 50%, por në të vegjlit gjatë shumimit shkalla e vdekshmërisë rritet në 95%. Zogjtë më të brishtë do të vdesin brenda 1-3 ditëve pas shfaqjes së simptomave të para.

Diagnoza e salmonelozës së shpendëve

Simptomat e salmonelozës së shpendëve janë shumë të ngjashme me ato që shfaqen në kushte të tjera, ndaj manifestimi i thjeshtë i shenjave klinike nuk ndihmon shumë në momentin e diagnostikimit. Në çdo rast, kur pronari vë në dukje praninë e diarresë dhe dehidrimit të zogut të sëmurë, dyshimi për salmonelozë do të bëhet më i dukshëm.

Diagnoza është mjaft e thjeshtë, pasi mjafton analizimi i mostrës së jashtëqitjes në laborator (kultura e jashtëqitjes) dhe izolimi i baktereve përgjegjëse. Në çdo rast, ka të ngjarë që një trajtim antibiotik të përshkruhet para se të keni rezultatet, sepse nëse prisni shumë, zogu do të ngordhë.

Mjekimi

Portalet veterinare tregojnë se trajtimi i zgjedhur pothuajse në të gjitha rastet është antibiotiku enrofloxacin (produkt tregtar Seriflox), me një normë prej 10 pikash për çdo 40 mililitra ujë të pranishëm në shishen e subjektit. Ky medikament përdoret gjithashtu për të trajtuar infeksione të tjera shoqëruese. Kohëzgjatja totale e trajtimit është 19 ditë: 7 me antibiotikë, 5 pushim dhe 7 të tjera me antibiotikë.

Një alternativë tjetër është administrimi i kloramfenikolit direkt në sqep, veçanërisht nëse zogu është shtëpiak dhe jeton vetëm. Framycetin, sulfaquinoxaline dhe vitaminat B-kompleks mund të përshkruhen nën vëzhgimin veterinar nëse metodat e tjera nuk funksionojnë.

Është e nevojshme t'u ofrohet shumë ujë zogjve të sëmurë, pasi ata priren të dehidratohen për shkak të diarresë.

Salmoneloza te shpendët është një gjendje relativisht e zakonshme, veçanërisht në infrastrukturën e bujqësisë së shpendëve. Në çdo rast, trajtimi më i mirë është gjithmonë parandalimi: mbani të pastra ambientet e zogjve, bëni kontrolle periodike dhe kontaktoni një profesionist sapo të zbuloni simptomat më të vogla jonormale.