Probiotikët

Mendimi i Veterinerit.

Autorët e studimit : Dr. Clara Meyery dhe Dr. Christian Jorgensen

Për vite me radhë mbarështuesit kanë bërë një rrugë të gjatë kërkim-hulumtimi për studimet ornitologjike, patologjitë dhe trajtimet e zogjve të tyre. Në këtë kohë gjatë rrugës të gjatë pati shumë ndryshime në terapi por tendenca e viteve të fundit është kthim në natyrë.

Kur të filloni ti përdorni

Termi PROBIOTIK shfaqet në skepticizëm logjik. Sot mund të themi se ndërsa nuk u gjet asnjë ilaç për të gjitha sëmundjet për zogjtë tanë, ato janë një alternativë shumë e mirë.

Probiotikët përdoren për të stabilizuar, mirëmbajtur, riprodhuar dhe për të përmirësuar mikroflorën e zorrëve; për ta kuptuar pak këtë koncept do të fillojmë duke shpjeguar shkurtimisht funksionimi i kësaj mikroflore dhe rëndësi e saj.

Mikroflora e zorrëve është e përbërë kryesisht nga Laktobacilet, kjo mikroflorë është thelbësore për të zbërthyer substancat ushqimore që nuk treten më parë, Ata duke mbrojtur kështu të gjitha muret e tyre, ruajnë integritetin e mukozës së zorrëve. Zbërthimi i ushqimit prodhon vitamina (sidomos ato në grupin B), acide yndyrore, ato ulin nivelet e kolesterolit dhe triglicerideve në gjak, duke ruajtur stabilitetin e zorrëve ata arrijnë të rrisin përgjigjen imune.

Kur sulmojmë zorrën, ndryshon ekuilibrin e mikroflorës, dhe pikërisht këtu veprojnë PROBIOTIKËT.

Mikroflora në rastet e mëposhtme mund të ndryshojë, për shembull: trajtimet me antibiotikë, ilaçe sulfatike, antiparazitarë, etj.; të gjitha situatat në të cilat ndodhen zogjtë i nënshtrohen stresit, siç është ndërrimi natyror i puplës, vaksinimet, mbarështimi, ekspozitat, zhvendosjet ose transferime, etj., etj. Kur kjo ndodh, jo Jo vetëm që mikroflora ndryshon, por e gjithë sistemi imunokompetent dhe largohet nga territori i favorshëm për pushtimin e patogjenëve të tillë si salmonelë, escherichia coli dhe shumë të tjerë. Enteropatogjenët ndonjëherë lëshojnë toksina të cilat mund të jenë vdekjeprurëse për zogjtë. Në këto raste, përdorimi i PROBIOTIKËVE për të mbrojtur ekuilibrin e zorrëve në raste më pak të shpeshta. Rastet e jo të rënda mund të menaxhohen vetë, por nëse ata përballen me raste të rënda dhe me komplikime dytësore që do të na duhet tju drejtohemi përdorimit të barnave të tjera; kur përdon Preotiket ne do të eliminojmë kombinimet e barnave, ne do të mbrojmë zorrët nga patologjitë dhe këtë pa shtypur më tej sistemin imunitar.

Për të ruajtur këtë ekuilibër delikat nuk mjafton të përdorim PROBIOTIKËT, për t'i mbajtur zogjtë tanë në gjendje të mirë në përgjithësi duhet, me dieta të përshtatshme që kanë lëndë ushqyese të nevojshme...

Fjala PROBIOTIK rrjedh nga greqishtja dhe vepron vërtet në favor të jetës,: disa autorë në mënyra të ndryshme i klasifikojnë ato si, me anë të formës së veprimit të tyre, përbërjes e, etj. Ne i trajtojmë ato gjerësisht më pak, pasi besojmë se mbi këtë temë nevojitet shumë më tepër studim dhe ne besojmë se ndërsa ecim përpara në këtë kërkim do të ketë më shumë zbulime.

PROBIOTIKËT gjenden të formuar mbi bazën e Mikroorganizmave  që në kohën e këtyre pasi të jetë vërtetuar efektiviteti i tyre, janë ato që e nisin këtë trajtim të ri terapeutik më pas shfaqen të tjerë që, ndonëse nuk posedojnë përbërjen e produktit të mëparshëm mund të përdoren vetëm dhe si një tërësi.

Do të përpiqemi të përshkruajmë secilin rast.

Probiotikë me përbërësit bakterialë në përgjithësi janë prodhuar në laboratorë, nga bakteret që duhet të trajtohen për të parandaluar patogjenicitet e mundshme. Këto veprojnë direkt në sistemin tretës pasi ato stimulojnë rritjen dhe stabilitetin e mikroflorës normale. Ato janë të padëmshëm, administrohen në doza dhe mund të përdoren në situata dhe kushte normale të përditshme dhe kur korrespondon me paralajmërimin që zogu tregon. Kushtet e pafavorshme siç janë bakteret dhe kërpudhat në ushqim, lagështi relative e lartë, nxehtësi, situata stresuese, etj.do të rrezikonin shëndetin

Sipas veterinerit Probiotikët, funksionojnë gjithashtu në rastin e patologjive më pak të zakonshme, duke mbrojtur trupin nga efektet të infeksioneve dytësore virale bakteriale dhe mykotike, duke rritur aciditetin  me prodhimin e acidit laktik, i cili shkakton një ulje të pH-it të zorrëve duke krijuar kushte të pafavorshme për zhvillim të baktereve patogjene.

Ekuilibri i përthithjes së zorrëve ruhet nga integriteti i membranave, pra, meqenëse ekziston një mosfunksionimi do të shkaktojë keqpërthithje, Prandaj, organizmi nuk do të jetë në gjendje të përfshijë lëndët ushqyese të nevojshme, ose më keq nëse do të kishte një pushtim të patogjenëve, ata do të depërtonin në qarkullimin e gjakut me metabolizma toksike që prodhojnë disa mikrobe, duke përkeqësuar pamjen klinike të shpendëve.

Këto PROBIOTIKË prodhohen nga laboratorët, të cilët zotërojnë teknologjinë për të kushtëzuar përbërësit dhe lehtësuar përdorim, këto mund të përbëhen nga një ose disa përbërës (mikroorganizma). Ne besojmë se sa më shumë që të ketë kjo përbërje, më komplekse është ndërveprimi me mikroflorën e zorrëve mikroorganizmat më të përdorur për këtë Qëllimi janë: sporet e Bacillus subtilis, Streptococcus faecium (SF68), Lactobacillus (acidophilus, bifidus, bulgaricus, planarum, etj).

Këto produkte, duke qenë relativisht të reja në treg, nuk janë përhapur gjerësisht, prandaj ato kanë marrë zëvendësues të tillë si: përgatitje shtëpiake, antioksidantë, fruktooligosakaride, etj.

Përgatitjet shtëpiake gjenden te disponueshëm në të gjitha zonat, por jo për t'u përgatitur terapeutikisht, ata zakonisht të prishen shpejt. Për shembull ne kemi: Kos, qumësht të fermentuar, huall mjalti bletë, maja e birrës, etj., Nëse i përdorim këto, duhet të monitorojmë përdorimin e tyre ruajtjen dhe mos lejimin e degradimit të tyre të cilat gjithashtu nuk janë të dobishme për këtë qëllim efektet e dëshiruara mund të shkaktojnë efekte anësore.

Antioksidantë (probiotikë) antioksidantët (për disa autorë) shërbejnë siç janë përforcuesit e disa probiotikëve, Ky është rasti me vitaminën E, vitaminën C dhe...beta karotenet, të gjitha gjenden zakonisht në dietën e zogjve tanë prandaj, ato janë për përdorim të përditshëm.

Fruktooligosakaridet (FOS) përveç se të kenë veti ushqyese mund për t'ë përshtaten brenda zorrëve si stabilizues, pasi në organizmin e kafshëve këto FOS rrisin mikroflorën e zorrëve. Këto sheqerna mund të gjendet në një shumëllojshmëri ushqimesh siç janë bananet, hudhrat, mjalti, qepët, elbi, gruri, domatet, thekra, sheqeri kaf etj. nuk janë jo-toksike dhe nuk shkaktojnë efekte anësore. FOS shkakton një ulje të pH-it lënda fekale dhe metabolitët e saj toksikë nxisin uljen e kolesterolit dhe triglicerideve në serum, për shkak të kontrollit në përthithjen e karbohidratet dhe lipidet, duke arritur një nivel nivele normale të glukozës në gjak; ato janë detoksifikues shumë të mira për mëlçinë dhe kanalet biliare.

Siç thamë më parë, Probiotikët, ndërsa janë një mjet terapeutik, nuk janë zgjedhje si një ilaç për të gjitha problemet, pasi nëse dieta e zogjve tanë nuk është e plotë ne nuk  do të arrijmë stabilitet, prandaj që këta promovues të përmbushin funksionin e tyre të thithjes së lëndëve ushqyese në dispozicion duhet balanconi më parë dietën.

DOZA

Pas 2 vitesh pune me më shumë nga 15 mbarështues të ndryshëm, ne i provojmë PROBIOTIKËT si një përbërës tjetër në dietën e zogjve tanë dhe njësoj si përbërësit e regjimeve të ndryshëm ne i dozojmë ato sipas nevojës.

Si rregull i përgjithshëm, ne do të përdorim 2-3 gramë për kilogram pastone dhe/ose 1 deri në 2 gram për litër ujë, e rrisim këtë dozë deri në 2 gramë më shumë në situata ose patologji.dhe kërkesë më të mëdha

Ky prezantim pasqyron përvojën e kryer nga ne gjatë 2 vite të tëra të menaxhimit sistematik në fermat e mbarështimit (numri mesatar i zogjve për vendin eshumimit 200) cituar më parë, i cili filloi me një shpërthim të përgjithëshem të Proventrikulit. Ne kryem 180 nekropsi dhe studime gjaku, analiza bakteriologjike dhe histopatologjike gjatë muajt te parë të kësaj sëmundjeje, pasi patologjia për të cilën po vlerësonim efektin e trajtim me ndihmën e PROBIOTIKËVE ndaloi, mundëm kështu që ti konfirmojmë përfitimet e këtij trajtimi terapeutik.

Ky artikull interesant veterinar u mor nga faqja e internetit e Shoqatës së Mbarështuesve të Kanarinëve të Tres Arroyos (Argjentinë).

Autorët e studimit janë Dr. Clara Meyery dhe Dr. Christian Jorgensen.