Disa këshilla për stërvitjen e këndimit në kafaze të hapura

Nga N. Nieuwenhuysen

Botuar në 'The Belgian Waterslager', Belgjike

Pershtati ne shqip Koço Kaskaviqi

Studimi i zogjve tanë të vegjël është kudo në lëvizje të plotë. Në voliera, në momente të caktuara të ditës duket si një kor i madh që këndon, gjithçka gurgullon, të gjithë studiojnë dhe përpiqen të imitojë mësuesin(ët) , që përderisa dhe ata ende këndojnë, madje edhe e mbytin.

Aty-këtu dëgjohen ture të avancuara , si dhe tone që nuk tingëllojnë gjithmonë melodioze dhe të këndshme. Për këtë, le t'i falim dhe mos i shqetësojmë kultivuesit. Zogjtë e rinj shpesh shkojnë përtej aftësisë së tyre për të kënduar dhe për të prodhuar nota të mprehta. Këto tinguj janë zakonisht një kërkim ose mënyra për të përsosur një këngë. Kjo gradualisht përmirësohet, ka më shumë qartësi dhe drejtim në grindjet e nxënësve të vegjël, në varësi të faktit nëse mësuesi mund t'i udhëheqë ata me këndimin e tij.

Zogjtë më të hershëm më të avancuarit janë dhe më të kuptueshëm.

Nëse maestro për shkak të puplës së afërt pushon së kënduari, zogjtë e rinj më të hershëm dhe më të avancuar do të duhet të marrin përkohësisht detyrën e mësuesit(ve).

Maestro ose Kantori, i cili nuk është më i dobishëm, tani duhet të hiqet patjetër nga zogjtë e rinj, edhe nëse ai vazhdon të këndojë. Këndimi i tij nuk është më veç se një hije e asaj që ishte më parë, kënga e tij bëhet e parëndësishme, rrotullimet e tij shpesh bëhen më të mprehta, pasuria e zërit është zhdukur dhe ai mundësisht do të këndojë këngën e tij negative, nga e cila zogjtë e rinj nuk mund të mësojnë më asgjë.të mirë.

Mund të supozohet se shumica e tureve te zogjtë e rinj janë formuar në parim, megjithëse ende në mënyrë të papërsosur dhe të pasigurt.

Gjatë periudhës kur zogjtë e rinj janë pa këngë, është shumë e këshillueshme që mbarështuesi t'i studiojë  rregullisht. Nëse gjithçka shkon mirë, ai do të jetë në gjendje të vëzhgojë përparimin e përditshëm në të kënduar. Ture që ata fillimisht nuk i kanë kryer do të dëgjohen, të tjerët, megjithëse përkohësisht do të zbehen përsëri në sfond.

Zogjtë që fillimisht kanë filluar goditjen e ujit ndonjëherë mund ta lënë atë për orë të tëra, madje edhe ditë, për të praktikuar goditje të tjera, derisa të kthehen me këtë, në teknikën e fundit të mësuar, të pasuruar me një shtesë.

Në këtë mënyrë, zhvillimi i këngës vazhdon. Turet e vlefshme, nëse janë të lindura, në mbështetjen e këndimit të mëvonshëm do të zhvillohen plotësisht. Nëse këto nuk janë të vendosura në racë, zogjtë do t'i adoptojnë ato në mënyrën më të mirë të aftësive të tyre, por nëse nuk i përshtaten natyrës së tyre të këndimit, ata do t'i kryejnë vetëm përkohësisht dhe më vonë do t'i harrojnë.

Unë i quaj revolucione me vlerë më të lartë goditjet e ndryshme të ujit. Para së gjithash, klokkende, flautat e thella, tonet e chorr dhe staaltonen, për të mos përmendur tjokken e bukur e të rëndë dhe tjokkenroll, të cilat i sjell çdo bilbil dhe kështu e bëjnë këngën e woterslager aq bilbil.

Zogjtë që performojnë ritmet e lartpërmendura në këngën e tyre, të plotësuar me ritme të tjera të njohura të rrahjeve të ujit, sigurisht që do të plotësojnë theksin e dëshiruar të bilbilit .

Maestro, i cili tani është në pupël në një vend të qetë, do të rifillojë gradualisht këndimin e tij. Fillimisht i ngathët dhe pa zë si një zog i ri që studion, por pas një kohe të shkurtër i rikthehet këngës së plotë.

Rikuperimi i këngës, nëse mësuesi nga pupla sillet mes zogjve të vegjël që studiojnë përparon më shpejt. Kjo zakonisht përkon me mbylljen në kafaz të zogjve të rinj. I nxitur nga zelli i këngës së të rinjve, dëshira për jetën dhe këngën kthehet shpejt dhe shumë shpejt njeriu do të përjetojë se i gjithë kori do të ndjekë këngëtarin(ët), të paktën nëse pasardhësit janë nga i njëjti drejtim kënge.

Nëse zogjtë e vegjël stërviten në kafaze të hapura, në kutinë e këngës lejohen të studiojnë të qetë, ku kafazët vendosen pranë njëri-tjetrit, të mbuluar me një perde të hollë për errësim mesatar.

Kjo perde shtyhet ose hiqet çdo ditë për t'i lejuar zogjtë të shijojnë përsëri dritën e plotë. Ora më e mirë për këtë është kur zogjtë janë duke u ushqyer. Pasi të jenë kënaqur, ata mund të kënaqen në dritë të plotë dhe pastaj t'i mbulojnë përsëri. Pas këtij relaksi ata do të studiojnë përsëri me zell.

Siç u përmend në një nga artikujt e mi të mëparshëm, së shpejti do të jetë e mundur një përzgjedhje. Zogjtë me goditje uji në formë të thellë dhe me shpërndarje të ngadaltë preferohet të vendosen së bashku ose, nëse është e nevojshme, diku tjetër.

Nëse keni një grup zogjsh me klokkende dhe bolende me ujë të theksuar dhe femrat e bukura me to, ju rekomandoj këta zogj t'i ndani.

Sipas mendimit tim, i riu i vërtetë ende rrallë, kërcënohet të ndikohet negativisht dhe nga bolende. Ka një tendencë të madhe për të zbritur deri në fundin e klokkut, sepse është më e lehtë, këtu nuk është e pranishme loja e toneve ujore.

Të dyja goditjet me ujë në vetvete mund të jenë shumë të bukura, por është shumë e vështirë t'i mbash në vlerë të plotë në një këngë. Është kryesisht klokku i lakuar, i cili gjatë periudhës së stërvitjes evoluon lehtësisht në një turne më të sheshtë dhe më pak të strukturuar. Unë gjithmonë do t'i këshilloja që të rinjtë me klokk dhe bolende të mira ti ndani veç, veçanërisht gjatë periudhës së stërvitjes.

Pasi kënga është regjistruar, rreziku i bashkimit bëhet më i vogël. Klokk u është detyra më e vështirë, por edhe më e dobët për ta ruajtur në bukuri të plotë atë për waterslagerat tanë. Prandaj, për mbarështuesit e vërtetë duhet pasur gjithmonë kujdes me mjedisin.

Për të rafinuar dhe regjistruar këtë turne të bukur, nëse dikush e ka në zogjtë e tij, nuk duhet të jetë shumë skrupuloz për një gabim ose degë të vetme. Për shkak të zogut të bukur, do të guxoja ta merrja si maestro, pavarësisht gabimeve të tij. Praktika tregon se një përqindje e caktuar e te rinjve mëson dhe i lë gabimet. Të tjerët mbeten zogj po aq të vlefshëm për shkak të  stërvitjes ose të trashëgimisë.

Duke u kthyer te zogjtë e rinj të mbyllur në kafaz, progresi mund të vërehet në baza ditore. Ka më shumë ngjyra dhe pasuri në këngën e tyre. Rrotullimet bëhen më tingëllues dhe melodik dhe është e dukshme lidhja në një këngë të tërë.

Do të doja të jap shkurtimisht përvojën dhe vizionin tim, me qëllim trajnimin e woterslagerave në kafaze të hapur.

Në të gjithë Holandën, si dhe në Shoqatën Kombëtare në Belgjikë dhe Francë, woterslagerat gjykohen në kafaze të hapur.

Në Shoqatën Kombëtare, kafazet pas inspektimit ekspozohen të mbuluara. Shfaqja botërore kërkon gjithashtu hyrje dhe gjykim në kafaze të hapur. (Kjo në Belgjikë le të jetë vetëm e pjesshme). Për këtë qëllim, trajnimi duhet të bëhet edhe në kafaze të hapura.

Për mbarështuesit, të cilët gjithmonë stërvitin zogjtë e tyre konkurrues në kafaze të mbyllura, trajnimi në kafaze të hapur duket më i vështirë. Megjithatë, nuk është kështu, as frika se zogjtë në një kafaz të hapur do të ishin më pak të civilizuar dhe të pastër në këngë.

Stërvitja e mirë u mëson entuziastëve të kundërtën dhe u jep atyre në dëgjim më shumë kënaqësi.

Pasi futen në kafaz, kafazët e vegjël të hapur vendosen në një kuti këngësh ose në stola, në mënyrë që të kërkohet më pak hapësirë. Ata vendosen pranë njëri-tjetrit me një ndarëse. Një perde është instaluar në pjesën e përparme për qëllime errësimi ku janë vendosur tasat e ushqimit dhe pijeve.

Maestro vendoset midis zogjve të vegjël, në mënyrë alternative midis këtij grupi dhe më pas midis nxënësve të tjerë.

Shpesh do t'ju duhet të dëgjoni zogjtë e rinj për të identifikuar më të mirët.

Përveç një te riu të bukur në kafaz, zogjtë që recitojnë këngën dhe tingujt e tyre të vlefshëm me një ritëm të ngadaltë kanë një vlerë të madhe .

E bën këngën e woterslagerit kaq të dalluar dhe mbresëlënëse.

Këta zogj gjithashtu duhet të ndahen me kujdes në këtë mënyrë ata të talentuar të mbahen së bashku. Këta janë zakonisht zogj të qetë.

Nëse kjo lihet tek zogjtë e shqetësuar, që këndojnë me shpejtësi, ekziston rreziku që kjo karakteristikë, të cilën vetëm pak zogj e posedojnë, të humbet sërish.

Nëse gjithçka është përzgjedhur siç duhet, trajnimi mund të fillojë rreth mesit të tetorit.

Nëse koha e lejon, zogjtë mund të lëshohen në grupe prej 4 individësh, kurrë më shumë. Më së miri do të ishte që kafazet të vendosen së bashku në të njëjtën mënyrë siç bëhet në inspektim gjatë garave. Asnjëherë mos i hiqni për më shumë se pesëmbëdhjetë minuta.

Në fillim është mirë që kafazet të vendosen afërsisht tre metra larg dëgjuesit(ve). Nëse zogjtë janë mësuar me këtë, gjë që ata e tregojnë duke kënduar pa probleme, gradualisht mund t'u afroheni zogjve më afër.

Pas disa javësh, zogjtë do ta kenë mjaft normale t'i dëgjojnë në heshtje , nëse është e nevojshme në një rreth kur entuziastët i vizitojnë.në një distancë prej një metri

Zogjtë e mi, të stërvitur në këtë mënyrë gjatë inspektimeve, fituan një farë reputacioni midis gjyqtarëve për këndimin e tyre të qetë.

Dëgjimi dhe shikimi i zogjve të jep kënaqësinë më të madhe, veçanërisht sepse nuk je i lidhur me një kohë të caktuar. Të stërvitur mirë, ata këndojnë , si të thuash me komandë.

Pasi të merret në këtë mënyrë me zogjtë e vet për ca kohë, njeriu do të jetë i mahnitur me rezultatet.

Dua të theksoj se këshillohet që zogjtë të mos lirohen gjithmonë në të njëjtin vend në dhomën e studimit. Meqenëse ky zgjerim mund të bëhet më së miri në një tavolinë ose karrige të vogël, ato duhet të vendosen sot këtu dhe neser atje.

Pas një kohe njeriu do të ketë kënaqësinë e madhe të zotërojë zogj që këndojnë këngën e tyre të plotë kudo, kudo dhe në çdo kohë.

Sidoqoftë, motoja është të trajtoni zogjtë tuaj me qetësi dhe të zgjedhurit tuaj do të japin më të mirën e tyre në gara.